محلول فرمالین DENTONEXT یک فیکساتیو تخصصی استاندارد جهت تثبیت فوری و ایمن نمونه‌های بافتی، بیوپسی‌های دهانی و لثه‌ای برای ارسال به آزمایشگاه پاتولوژی است. این محلول با جلوگیری کامل از اتولیز و فساد میکروبی، مورفولوژی سلولی را برای تشخیص دقیق هیستوپاتولوژیک کاملاً حفظ می‌کند.
دقت در تشخیص‌های پاتولوژی دهان، فک و صورت پیش از آنکه به مهارت پاتولوژیست وابسته باشد، به نحوه فیکساسیون و نگهداری نمونه بیوپسی بلافاصله پس از جراحی بستگی دارد. به محض خارج شدن بافت زنده از دهان، فرآیند تجزیه خودبه‌خودی سلولی (Autolysis) توسط آنزیم‌های درون‌سلولی و فساد بافتی توسط باکتری‌ها آغاز می‌شود. هرگونه تغییر در مورفولوژی سلولی یا چروکیدگی پروتئین‌ها می‌تواند منجر به خطای تشخیصی در تفکیک ضایعات خوش‌خیم از بدخیم شود.
محلول فرمالین دنتونکست (DENTONEXT) فرمولاسیونی بهینه و استاندارد از فرمالدئید است که به عنوان “گلد استاندارد” فیکساتیوهای بافتی در دندانپزشکی شناخته می‌شود. این محلول با پایدارسازی باندهای متقاطع پروتئینی (Cross-linking)، ماتریکس بافتی و ارگانل‌های سلولی را دقیقاً به همان حالتی که در بدن بیمار بوده‌اند منجمد و تثبیت می‌کند تا مراحل تهیه لام و رنگ‌آمیزی پاتولوژی با حداکثر شفافیت انجام پذیرد.
فرمالین با اتصال به اسیدهای آمینه (به ویژه لیزین) و ایجاد پل‌های متیلنی، پروتئین‌های ساختاری و آنزیم‌ها را غیرفعال می‌سازد. این فرآیند علاوه بر متوقف کردن فوری اتولیز، کلیه پاتوژن‌ها، باکتری‌ها و ویروس‌های موجود در نمونه بافتی را از بین برده و ایمنی پرسنل لابراتوار را نیز حین بررسی بیوپسی تضمین می‌نماید.
1. تثبیت نمونه‌های بیوپسی انسزیونال و اکسزیونال: انواع ضایعات مخاطی زبان، گونه، کف دهان و کام.
2. جراحی‌های پریودنتال: فیکس کردن بافت‌های ناشی از ژنژیوکتومی، بافت گرانولیشن یا نمونه‌های مشکوک ضایعات لثه.
3. کیست‌ها و ضایعات اپیکال و پری‌اپیکال: ارسال کیسه کیست و ضایعات رادیکولار خارج‌شده پس از درمان ریشه یا آپیکواکتومی.
4. ایمپلنتولوژی و پیوند استخوان: نگهداری نمونه‌های خارج‌شده از اطراف ایمپلنت‌های شکست‌خورده با التهاب مزمن (پریوایمپلنتیت).
1. بلافاصله پس از برداشتن نمونه بیوپسی، آن را بدون شست‌وشو با آب معمولی (که باعث لیز شدن سلول‌ها می‌شود) مستقیماً وارد ظرف حاوی فرمالین کنید.
2. نسبت طلایی حجم: حجم فرمالین موجود در ظرف باید حداقل 10 تا 20 برابر حجم بافت نمونه باشد تا فیکساسیون کامل صورت گیرد.
3. نمونه باید کاملاً در محلول غوطه‌ور باشد و به دیواره‌های خشک ظرف نچسبد.
4. مشخصات بیمار، تاریخ و ناحیه دقیق آناتومیک بیوپسی را روی لیبل ظرف قید کرده و به آزمایشگاه ارسال نمایید.
پاسخ: در صورتی که نمونه آغشته به لخته‌های خونی بزرگ باشد، می‌توان آن را خیلی گذرا با نرمال سالین شست، اما نباید نمونه برای مدتی در سرم باقی بماند. تماس با آب معمولی به دلیل شوک هیپوتونیک باعث متلاشی شدن دیواره سلول‌ها شده و ارزش تشخیصی پاتولوژی را از بین می‌برد.
پاسخ: حداقل حجم محلول فرمالین باید 10 برابر (و ترجیحاً 20 برابر) حجم نمونه بیوپسی باشد. کم بودن مقدار فرمالین باعث عدم نفوذ ماده به مرکز بافت و در نتیجه فاسد شدن عمق نمونه می‌گردد.
پاسخ: خیر، فرمالین عملکرد تثبیت‌کنندگی خود را در دمای معمولی اتاق (20 تا 25 درجه سانتی‌گراد) به بهترین شکل انجام می‌دهد و نیازی به قرار دادن ظرف حاوی فرمالین در یخچال یا فریزر نیست (انجماد بافت ساختار سلولی را تخریب می‌کند).
پاسخ: این کار باید “بلافاصله” و در کمتر از یک دقیقه انجام شود. تأخیر در قرار دادن نمونه در فرمالین منجر به شروع اتولیز آنزیمی و تخریب جزئیات هیستولوژیک خواهد شد.
پاسخ: فرمالدئید ماده‌ای فرار است؛ لذا درپوش ظرف باید بلافاصله بسته شود تا از استنشاق بخارات آن جلوگیری به عمل آید. همچنین باید حین کار از دستکش و محافظ چشم استفاده شود تا از تماس مستقیم با پوست و غشاهای مخاطی پرهیز گردد.
لطفا ابتدا وارد شوید.
ورود به سیستم
یک حساب کاربری رایگان برای ذخیره آیتم‌های محبوب ایجاد کنید.
ورود به سیستم
ثبت نظر